Seni Buldum Kendimi Unuttum!

Gökyüzündeki yıldızlara ve günlerin oluşumuna ilişkin sorular, Takiyüddin’in çocukluk merakını bilimsel çalışmalara bağlar. Şam’da başlayan, Mısır’da süren öğrenimi boyunca dinî ilimlerin yanında matematik, tıp ve astronomiyle ilgilenir. Babasının sağladığı eğitim ortamı, karşılaştığı bilginler ve ulaştığı kitaplar bu gelişimin önemli parçalarıdır. İstanbul’da katıldığı ilim meclisleriyle genişleyen çevresi, araştırmalarına yeni imkânlar açar. Saat mekanizmalarını parçalarına ayırıp yeniden birleştirmesi ve yıldızları gözlemlemek için giriştiği çalışmalar, öğrenme isteğini somut uğraşlar içinde gösterir.

Bilimsel arayışların yanına aile hayatı, dostluk ve başkalarının sıkıntılarına duyulan ilgi eklenir. Metnin ilerleyen bölümünde anlatılan bir bayram hikâyesi, korunmaya ihtiyaç duyan bir çocuğun gördüğü şefkati öne çıkarır. Takiyüddin’in yetim bir kızın üzüntüsünden etkilenmesi de bu duygusal çizgiyi sürdürür. Tarihî roman, bilgi edinme çabasının gündelik sorumluluklarla nasıl yan yana yürüdüğünü görmek isteyen okura hem çalışma hayatından hem insan ilişkilerinden sahneler sunar.