Şeyh ve Arzu

Mıknatısla yapılan bir deney sırasında baba ile kızının konuşması, alışıldık bir nesneden varlığın kendisine uzanan düşünceyi başlatır. Saffet Murat Tura, gündelik hayat ile aşkınlık, inanç ile vicdan arasındaki ilişkileri psikanaliz ve dinsel düşünce üzerinden ele alır. Asiye Hatun’un şeyhine gönderdiği rüya mektupları, bu tartışmanın somut örneklerinden biridir. Tura, geçmişte yaşamış bir insanın birkaç rüyasından kişiliğine ilişkin sonuçlar çıkarmanın sınırlarını açıkça tartışır. Böylece inceleme, rüyaların anlamı kadar onları açıklamak için kullanılan kuramların nasıl işlediğine de yönelir.

Kitapta psikanalitik ilişkinin kuralları, yorumlama ve kültürel ortamın düşünce üzerindeki etkisi birlikte incelenir. Bir terapi diyaloğunda hayranlık, suçluluk, yalnızlık ve baba ile kurulan bağ üzerine konuşulması, kuramsal kavramları kişisel deneyimin diliyle karşılaştırır. Konuşan kişinin terapistin tutumunu da sorgulaması, yorumlayan ile yorumlanan arasındaki ilişkiyi görünür kılar. Denemeler, insanın kendisini anlamaya çalışırken başvurduğu açıklamaları, bu açıklamaların dayandığı varsayımlarla birlikte değerlendirmek isteyen okura düşünsel bir zemin sunar.