Daireye Dair

Hakikati aramanın insanda bıraktığı kuşku, bu denemelerin kişisel çıkış noktasını oluşturur. Dücane Cündioğlu, önsözde bir müridin şeyhi hakkında gördüğü rüyayı anlattıktan sonra kendi arayışını, bulduklarıyla yetinmeyişini ve kesin bilgiye duyduğu isteği ele alır. Daire imgesi, başladığı yere dönme ve yeniden arama düşüncesine eşlik eder. Ardından doğumla ölüm arasındaki yaşamı iki kavisle ilişkilendirir; hüzün ve korkuyu, insanın değer verdiği şeyleri kaybetmesi ya da kaybetme ihtimali üzerinden tartışır.

Metnin ilerleyen bölümünde Gazalî'nin eserinden aktarılan bilgi anlayışı, bir nesnenin özünü kavrama isteğine bağlanır. Aristoteles'in dört neden ayrımı üzerinden bilim, din ve felsefenin ele aldığı sorular karşılaştırılır. Yazar, düşünmeyi parçaları bir bütün içinde görme çabası olarak anlatırken ağaç, orman, daire ve küre imgelerini kullanır. Kişisel sorgulama ile kavram çözümlemesini bir araya getiren bu metinler, hakikat, bilme ve insanın kendi yaşamına verdiği anlam üzerine düşünmek isteyen okura farklı tartışma noktaları sunar.