Yaban

Köy çevresindeki kırlarda karşılaşılan küçük çoban Hasan, sürüsü, köpekleri ve başına gelenlerle gündelik hayatın içinden konuşur. Onu dinleyen kişinin soruları, yalnızlık ve can sıkıntısı üzerine düşüncelere açılır. Hasan’ın sakin görünen dünyasında kuzularını almak isteyen adamlar, uzaktan duyulan kurt sesleri ve rastladığı asker kaçakları da vardır. Bu konuşma, köy yaşamıyla savaşın doğurduğu kaygıları aynı sahnede buluşturur. Duyulan haberler, konuşmayı dinleyen kişinin ülkenin savunmasına ilişkin endişesini artırır.

Yazılan satırlar, dışarıdaki olaylarla iç dünyadaki bekleyişi yan yana taşır. Köylüler toprağı kazıp ekin biçerken gazete yığınları arasında yaklaşan saldırının haberini bekleyen bir kişi vardır. Resmî tebliğin belirsiz ifadelerini tekrar tekrar yorumlaması, ortak yaşamın ortasındaki yalnızlık duygusunu belirginleştirir. Yaban, kırdaki gözlemler, kısa konuşmalar ve yoğun düşünceler aracılığıyla savaş kaygısının gündelik hayatı nasıl farklı biçimlerde etkilediğine bakmak isteyen okura bu gerilimi sunar.