Lohengrin

In de inleiding bij zijn verzen legt J.K. Rensburg uit hoe een dichterlijk plan uitgroeit tot een theorie over maatschappelijke verandering. Het beginpunt ligt bij een werk in de stijl van Wagner. Vandaar verbindt hij zijn dichtcyclus met verwachtingen over socialisme, wetenschap en godsdienst. Hij stelt zich een samenleving voor waarin gemeenschappelijk bezit en grotere kennis van natuur en maatschappij de afhankelijkheid van kerkelijke en politieke machten verminderen. Die toekomst wordt in het betoog gekoppeld aan een nieuwe opvatting van goddelijke macht.

Naast deze toelichting bespreekt Rensburg de denkbeelden van Marx, Darwin en Saint-Simon. Zijn redenering gaat van productie en erfelijkheid naar handelsverkeer, spoorwegen en de uitwisseling van ideeën tussen landen. De tekst laat zo zien hoe hij politieke en religieuze verwachtingen in een poëtisch project verwerkt. Je leest een uitgesproken beschouwing waarin de schrijver bestaande theorieën toetst aan zijn eigen toekomstbeeld. De eigenzinnige spelling geeft ook de formulering van zijn standpunten een herkenbare vorm.