Çarpana

Erzurum'un ayazında başlayan öyküde, havaalanına inen büyük bir askeri uçağın gürültüsü bütün şehri kaplar. Yolcular beklerken Albay İsmet, korkan çocuğunun bu sese alışmasını ister; karısı ise çocuğunu yatıştırmaya çalışır. Dışarıda eski kamyonların üzerinde üşüyen insanlar, uçağın boşaltılmasını gözler. Basın kartını gösterip fotoğraf çekmek isteyen kişinin karşılaştığı yasak, gündelik bir bekleyişin içindeki güç ilişkilerini görünür kılar. Karla örtülü dağlar, çay bardakları ve savrulan ambalajlar, sahnenin hem sesini hem de toplumsal gerilimini taşır.

Obollular bölümünde açlık içindeki köylüler, gelecek yardımı beklerken Namaz Dayı'nın kuş yakalama fikrine sarılır. Dallardan çevirdikleri ağılda kuşları nasıl tutacaklarını tartışmaları, sıkıntıyla gülünç yanılgıları bir araya getirir. Konuşma diline yaslanan diyaloglar ve tekrarlanan sesler, kişilerin düşünüşünü doğrudan sahneye taşır. Ümit Kaftancıoğlu'nun öykülerinde yoksulluk, otorite ve dayanışma beklentisi, havaalanındaki bekleyiş ile köydeki yiyecek arayışının somut ayrıntıları üzerinden okunur.