Mai ve Siyah

Tepebaşı bahçesinde bir gazetenin yıldönümü için verilen yemek, genç yazarların birbirine karışan konuşmalarıyla açılır. Dağınık sofra, geciken kahve ve küçük şakalar, edebiyat tartışmasının gündelik ortamını kurar. Ahmed Cemil, arkadaşlarının çekiştirdiği Hüseyin Nazmi'yi savunurken şiirin değişmesi gerektiğini anlatır. Raci ile arasındaki gerilim, dil ve sanat üzerine farklı düşünceleri görünür kılar. Romanın bu sahnesinde kişilerin konuşma biçimleri kadar birbirlerini dinleyişleri, yüz ifadeleri ve küçük hareketleri de yer tutar.

Ahmed Cemil'in şiirlerini Lâmia'ya okuma hayali, edebiyatla ilgili düşüncelerine duygusal bir beklenti ekler. Elinde şiir defteriyle yürürken zihni bu buluşmayla meşguldür. Evde ise Vehbi beyin babasının hastalığı haberi, aileyi matbaanın geleceği üzerine konuşmaya yöneltir. İkbal'in kocasının planlarını aktarması, kardeşiyle arasındaki konuşmayı ağırlaştırır. Ayrıntılı çevre betimlemeleriyle iç düşünceleri yan yana getiren anlatım, yazı çevresindeki çekişmelerin ve ev içindeki kaygıların bir genç üzerindeki etkisini izlemek isteyen okura somut sahneler sunar.