Parmenides

Sokrates, bir nesnenin bütün olarak bir, parçaları bakımından çok sayılabileceğini savunurken idealarla nesneler arasındaki ilişki tartışmaya açılır. Parmenides, tek bir ideanın farklı şeylerde nasıl bulunabildiğini sorularla sınar. Gündüz ve çadır örnekleri, bir bütünün paylaşılması ile parçalara ayrılması arasındaki ayrımı görünür kılar. Platon’un diyaloğunda benzerlik, büyüklük ve eşitlik gibi kavramlar, ileri sürülen bir açıklamanın başka hangi sonuçları gerektirdiğini araştırmak için kullanılır. Sokrates’in verdiği yanıtlar, her yeni soruyla daha ayrıntılı bir incelemenin konusu olur.

Konuşmanın devamında Bir ile var olmak arasındaki ayrım öne çıkar. Bir’in varlıktan pay aldığı kabul edilince, bütün ve parça üzerine yeni sonuçlar denenir; tek kabul edilenin çoklukla ilişkisi yeniden ele alınır. Kısa yanıtların izlediği sorular, bir varsayımın adım adım nasıl geliştirildiğini gösterir. Kavramların anlamını ve bir düşünceyi temellendirirken ortaya çıkan güçlükleri takip etmek isteyen okur için metnin asıl odağı bu akıl yürütme biçimidir.