Efrâsiyâb'ın Hikâyeleri

Çevresine korku salan bir kabadayı, bakkalda ensesine üfleyen kara cübbeli adamı görünce alıştığı gösterişli tavırları sürdürmekte zorlanır. Gelen kişi Ölüm'dür ve adamın ömrünün dolduğunu bildirir. Kabadayı ise yaşamak için zaman kazanmayı umarak bir kahvehane oyunu teklif eder. Kasabanın kahvesinde gördüğü saygı ile bu karşılaşmada duyduğu korku arasındaki fark, konuşmalarına ve hareketlerine yansır. Ölüm'ün sonraki durağı, torunlarına hikâye anlatan Cezzar Dede'nin evidir. Böylece gündelik hayatın içine masallardaki kadar somut bir olağanüstülük girer.

Başka bir sahnede Aptülzeyyat, dağa tırmanırken ağaç kesen Abuzer ve Alemdar'la karşılaşır. Aynı bedeni paylaşan ikizlerin ayrı huyları, gündelik hayatlarını çekişmeye dönüştürür. İbadet, eğlence ve yemek konusundaki anlaşmazlıkları, bedenlerinin ortaklığını sürekli hatırlatır. Hikâyeler, kişilerin kendilerine biçtikleri rollerle davranışları arasındaki uyuşmazlığı abartı ve alayla ele alır. Korku, itibar ve inat, hem konuşmalarda hem de tuhaf durumların kuruluşunda belirginleşir.