Göz İzi

Çengelköy'de Çınaraltı'nda geçen bir sohbet, çok okumanın ve öğrenmenin insanı neden daha huzurlu kılmadığı üzerine düşüncelere açılır. Dostunun çevredeki insanların memnuniyetine dikkat çekmesiyle yazar, hakikati arama isteğini, yalnızlık duygusunu ve bilginin insana yüklediği ağırlığı tartar. Bu kişisel sahnenin ardından düşünürlerin dalgınlığı ile sanatçıların şaşkınlığı arasındaki ayrımı ele alır. Erasmus'tan aktarılan görüşler ve Pavlov'un gündelik hayatına ilişkin örnekler, zihinsel yoğunlaşmanın sıradan işlerle ilişkisini görünür kılar.

Kısa denemeler, kavramları günlük karşılaşmalarla yan yana getirir. Gereklilik ile zorunluluk arasındaki fark, çalışkan bir öğrencinin başarısızlığı üzerinden açıklanır; beklenen sonuç gerçekleşmediğinde doğan şaşkınlığın merakı beslemesi incelenir. Bir tencerenin içinden beklenmedik bir canlının çıkması örneğinde ise tanıma, korku, rahatlama ve gülme arasındaki geçişler izlenir. Sözcüklerle kavramların ilişkisi de bu sorgulamanın parçasıdır. Metin, düşünmenin alışkanlıkları ve duygusal tepkilerin nedenleriyle ilgilenen okura, soyut ayrımları somut durumlar içinde değerlendirme olanağı sunar.