Palyaço'nun Günlüğü

Cem Davran, oyunculuk yıllarını hatırlarken sahnedeki bir karşılaşmanın sinema çalışmalarına nasıl kapı açtığını anlatıyor. Ömer Kavur ve Onat Kutlar ile görüşmesi, Yusuf ile Kenan filminin çekimleri ve gösterimlerde yaşanan güçlükler, kişisel anılarla dönemin toplumsal atmosferini bir araya getiriyor. Bir oyuncunun hazırlanması, karşısına çıkan fırsatı değerlendirmesi ve yaptığı işin seyirciye ulaşması, bu yazılarda somut olaylarla ele alınıyor. Çocukluk mahallesine dönen sayfalarda ise futbol, merdivenler ve sokak alışkanlıkları gündelik hayatın küçük ayrıntılarını öne çıkarıyor.

Küçük Hakan üzerine yazıda çocukların kendi aralarında kurduğu yönetim oyunu, adalet ve paylaşma düşüncelerini sahneye taşıyor. Davran, bu oyunun sahnelenmesini ve televizyonda gösterilmesini kendi oyunculuk geçmişiyle birlikte hatırlıyor. Çocukların anlaşmazlıkları çözme biçimi, yetişkinlerin kurduğu düzen üzerine düşünmenin bir yolu oluyor. Anı ile yorumun yan yana ilerlediği kitap, tiyatro ve sinemayı hem çalışma alanları hem de çocukluk deneyimlerini taşıyan ortamlar olarak görmeye imkân veriyor.