Rüzgargülü

Bir karınca yuvasının derinliklerinde bulunan akasya tohumları, alışılmadık bir edebiyat araştırmasının konusu olur. Tohumların üzerindeki işaretleri çözmeye çalışan araştırmacılar, dilin sınırlarıyla ve kendi yorumlarının belirsizliğiyle karşılaşır. Penguenlerin su içindeki hareketlerini yazı olarak okuma çabası da insan dışındaki yaşamı anlama sorusunu genişletir. Bilimsel bülten biçimini kullanan bu öyküde, zamirlerden yön kavramlarına kadar sıradan görünen ayrıntılar farklı bir bakışın kapısını açar.

Başka bir bölümde uzay gemisinin kaptanı, teknik arızalarla uğraşırken mürettebatı saymaya ve yemekte ne yapılacağına karar vermeye çalışır. Büyük bir tehlikenin ortasında hazır çorba ve görev paylaşımı üzerine konuşulması, sahneye alaycı bir hava verir. Ursula K. Le Guin, öykülerinde araştırma yazısını ve karşılıklı konuşmaları kullanarak düşüncenin alışkanlıklarını kurcalar. Dil, topluluk ve düzen üzerine sorular, hem hayvanların dünyasına hem gemideki gündelik anlaşmazlıklara uzanır. Karınca metninin birden fazla biçimde çözümlenmesi ile kaptanın basit bir sayımda bile kuşkuya düşmesi, anlamın ne kadar kolay kayabildiğini gösterir.