Bütün Masallar, Bütün Öyküler

Yüksek bir sütunun üstündeki heykel, çocuklardan öğretmenlere kadar herkese başka bir şey düşündürür. Şehir Meclisi üyesi onun yararını tartarken çocuklar görünüşünü rüyalarında gördükleri meleklere benzetir. Mutlu Prens'in çevresinde başlayan masalda, insanların sözleriyle övündükleri değerler arasındaki uzaklık ince bir alayla belirir. Mısır'a ulaşmak isteyen Kırlangıç ise bir kamışa duyduğu bağlılığı geride bırakmış, geceyi geçirmek için bu heykelin yanına konmuştur. Kuşun kendi isteklerini anlattığı konuşmalar, masalın hayvanlara ve nesnelere insan özellikleri veren dilini gösterir.

Prens, sarayda yaşarken tanımadığı yoksulluğu artık şehre yukarıdan bakarak görür. Elbise diken bir annenin hasta çocuğu ve soğuk odasında oyununu bitirmeye çalışan genç, bu bakışın odağına girer. Değerli taşların parıltısı, yiyecek ve yakacak ihtiyacının karşısında farklı bir anlam kazanır. Oscar Wilde'ın bu anlatısında iyilik, verilen sözler ve başkalarının sıkıntılarını fark etme meselesi konuşmalarla işlenir.