Yalnızlık Paylaşılmaz

Sevgiyle yalnızlık arasındaki gerilim, kısa dizelerden uzun anlatılı şiirlere uzanan metinlerde farklı görüntülerle belirir. Özdemir Asaf, bir sevgiliye yönelen seslenişleri unutma, özlem, ayrılık ve anılarla yan yana getirir. Gecede yürümek, penceredeki kedi, deniz, çiçekler ve aynalar duyguları görünür kılan öğelerdir. Mum aleviyle oynayan kedinin öyküsünde oyun ile yanma, büyümek ile küçülmek karşı karşıya gelir. Gündelik bir görüntü, iki insanın suskunluğunu ve bellekte kalan izleri anlatmaya açılır.

Sözcüklerin yerini değiştiren tekrarlar ve beklenmedik karşılaştırmalar, bu şiirlerin düşünceyle kurduğu bağı güçlendirir. Bir ağacın çizimi birlikte büyümeyi, eski bir çanak zamanla değişen koşulları düşündürür. Deniz kimi dizelerde bekleyişe, kimi dizelerde bir bakışa dönüşür. Kısa öğütler ve yoğun cümleler de şiirlerin arasına girer. İnsanların birbirini anlaması, acının anlatılması ve geçmişe bağlı kalmanın bugünü görmeye etkisi üzerinde durulur. Duyguların yanı sıra dilin anlamı nasıl değiştirdiğini izlemek isteyenler için sözcük oyunlarıyla örülmüş bir okuma sunar.