Les amours de Faustine
XVII Faustinæ Velut Quoddam Inesse Amoris Numen
XVII
FAUSTINÆ VELUT QUODDAM INESSE AMORIS
NUMEN
Per te, oculosque tuos, nuper (mea Diva) sine arcu,
Et vacua errabat cœcus Amor pharetra.
His jaculis armata Deos, hominesque, ferasque
Cogebas sævi jura sub imperii.
Non senibus gravitas morum, non profuit usus,
Nec juvit tardo in corpore sanguis iners.
Non Sophiæ studium doctos, non purpura Patres,
Nec clypeus texit fortia corda Ducum.
Omnia cesserunt : cessit quoque publica cura,
Et posuit virtus triste supercilium.
At nunc, proh Superi, captivo numine Amoris,
Nil nisi trux Mavors, et fera bella placent.