Chapitre 5

Your kiss with tenderness

I want all I can get of your sexiness

Tavares – Heaven Must Be Missing An Angel

 

Tientallen keren bekeek René het visitekaartje. Om vier uur nam hij de tram en om kwart voor vijf stond hij op de parking van het transportbedrijf, tussen Scania’s met lange snuiten en Volvo’s met korte. Om vijf uur rinkelde een bel. Kort daarop kwamen enkele bedienden uit het hoofdgebouw. Van Bianca geen spoor. Het duurde nog drie kwartier voor ze opdaagde, haar jasje speels over een schouder, haar blonde lokken overhoop, een tip van haar bloes uit de tailleband van haar minirok.

Ze keek verwonderd. ‘René, wat doe jij hier?’

‘We hadden toch afgesproken?’

‘Oei. Rats vergeten. Ik had overwerk. Sorry voor het wachten.’ Ze stopte het tipje van haar bloes waar het hoorde en nam hem mee naar een vaalblauwe FIAT 500. Ze legde haar jas en handtas op de achterbank, stapte in en opende van binnenuit het portier aan de passagierskant. ‘Zin in friet?’

‘Altijd.’

Ze vertrok. ‘Mijn baas wil steeds meer. Geef hem een vinger, grijpt hij een arm.’

René bedacht dat haar baas wellicht in meer was geïnteresseerd dan alleen haar vinger. Hij begluurde haar benen. Hoe zou het zijn om ze te strelen? Te kussen? Erin te bijten? Zijn hand ertussen te laten glijden … Hij haalde diep adem en keek naar buiten. Hij zou haar niet bijten. Ze was tenslotte een non. Een knappe, met erg blauwe ogen, een veel te slanke taille en eindeloos mooie benen onder die minirok, maar … hij zuchtte … voor hem nog altijd een non.

Ze manoeuvreerde galant door het drukke verkeer en parkeerde op het Sint-Annaplein. ‘Elga heeft de beste stoverij van Gent.’

Ze liepen naar de Zuidstationsstraat. Ze vroegen allebei een pakje en gingen in afwachting aan een tafeltje zitten met een rood geruit laken. Bianca plaatste het gedeukte blikken asbakje op de tafel ernaast. ‘Hoe gaat het met je moeder?’

‘Ze heeft last van reuma. En haar ogen gaan ook achteruit. Ze draagt een bril met dubbel zicht.’

‘De ellende van het ouder worden.’

‘U droeg vroeger ook een bril.’

‘Nu draag ik contactlenzen.’

‘Wilt u zout bij de friet?’

‘Wilt u iets minder formeel doen? Ik bijt niet hoor.’

Hij glimlachte. Misschien wilde hij wel door haar worden gebeten. Zoals hij haar zou bijten. ‘Ik moet nog wennen.’ Hij haalde een busje zout aan het buffet.

Elga bracht de frieten. ‘Laat het ulder smaken.’

‘Dank u, Julia.’

‘Elga heet Julia?’

‘Elga is de naam van haar dochter.’

Even later ontvouwde zich voor Renés ogen een betoverend schouwspel. Met de onschuld van een tienjarig schoolmeisje dipte ze elke friet in het stoofvlees, zoog er de saus af, stopte hem behoedzaam in haar mond en kauwde erop alsof het een snoepje was. Daarbij keek ze hem onderzoekend aan, tussendoor strelend met haar tong over die roze lippen van haar. Hij kreeg het er vreselijk warm van.

‘Hoorde je nog iets van Gina?’

Hij schrok op uit zijn betovering. ‘Nee.’

‘Zou ze nog leven?’

‘Ja.’

‘Je lijkt erg zeker.’

‘Ik weet het gewoon.’

‘En haar zussen?’

‘Nooit meer gehoord of gezien.’

‘Hun moeder?’

‘Die overleefde het maar net. Ik belde destijds de 900. Anders was ze wellicht gestorven. Ik heb geen idee hoe het ermee is.’

‘Wat goed van je.’ Er hing een spatje mayonaise op haar kin waardoor ze er lichtjes lachwekkend uit zag. Vreemd hoe haar flair ondermijnd werd door een toefje saus. Hij tikte tegen zijn kin. Ze begreep het en wreef het spatje weg. Nu zag ze er weer betoverend uit.

‘Bent u getrouwd?’

‘Nee. En jij? Heb je een vriendin?’

‘Meisjes zien me niet staan. Ze kijken dwars door me heen.’

‘Ik zag je toch.’

‘Maar jij bent geen meisje. Of … eigenlijk … eerder … een vrouw.’

‘Ben je dan nooit verliefd?’

Hij lachte ongemakkelijk. ‘Op alles wat een rok draagt.’

‘Zoals in het liedje.’

‘Ja.’

‘Ben je al verliefd op mij?’

Hij bloosde. ‘Misschien.’

‘Nog altijd een dromer, zie ik.’

Ze vertelde over haar werk, de collega’s, de baas. Hij genoot van haar ongedwongenheid, zo helemaal anders dan vroeger, toen ze een strenge non was die rode strepen door zijn huiswerken trok en zich schor schreeuwde om de leerlingen op rechte rijen te dwingen.

‘Wat studeer je?’

‘Ingenieur.’

‘Lukt het?’

‘Zozo.’

‘Klinkt niet erg enthousiast.’

‘Klaas zegt dat ik er niet rijp voor ben. Ik ben te traag en te dom volgens hem.’

‘Wat denk je zelf?’

‘Misschien heeft hij wel gelijk.’

‘Laat anderen je niets wijsmaken.’

Ze depte haar mond en schoof de rest van haar frieten naar hem. ‘Ga je gang. Anders word ik zo bol als een tonnetje bier.’

‘Zo te zien heb je daar weinig last van.’

‘Vleier. Zal ik je naar je kot brengen?’

‘Graag.’

Een kwartier later stopte ze aan de voordeur van zijn logies en stapte uit. Een man achter haar claxonneerde waarop ze een blah-blah gebaar maakte.

‘Waar is je kamer?’

‘Op de derde verdieping. Ga je mee?’ Hij hoopte dat ze nee zou zeggen want de huisbaas wilde geen vrouwelijk bezoek op de kamers en de pin-ups aan de muur zouden haar misschien ontstemmen.

‘Nee, ik krijg nog bezoek vanavond.’

Hij bleef haar nakijken tot ze uit het zicht verdween. Wie kreeg ze op bezoek? Weer zo’n lummel met vettig haar en scheuren in zijn broek? Het stormde in zijn binnenste.

Ben je al verliefd op mij?

Natuurlijk was hij verliefd. Razend zelfs. Eindelijk een meisje dat interesse had in hem. Een vrouw. Een engel. Een gevallen engel. Wel tien jaar ouder. En dan? Wie had daar last van? Hij in elk geval niet. En zij ook niet. Bianca Liefkens. Wat een mooie naam. Hij paste haar perfect. Gina had ook zo naar hem gekeken. Maar dat was acht jaar geleden. Hij rende dolblij de trap op naar zijn kamer.

 

Klaas lag uitgestrekt op zijn bed, de voeten buitenboord. Hij veerde op. ‘En? Hoe was het?’

‘Wat was wat?’

‘Fucky fucky?’

‘We aten friet. Bij Elga.’

‘En daarna?’

‘Niets. Ze bracht me tot hier.’

‘Niet te geloven. Je moet het ijzer smeden als het heet is, kerel. Is ze niet wat oud voor je? Ze kan je grootmoeder zijn.’

‘Hoor hem bezig, de grote liefdesexpert die net de bons heeft gekregen.’

‘Auwch. Dat doet pijn, Nieuwelinck. Waar heb je trouwens de Calvados verstopt?’

‘Hij is op.’

‘Verdomme, dan gaan we naar de Griek.’

‘Ik heb geen zin.’

‘Stop nou eindelijk eens met dat geouwehoer van je.’

 

Aan de toog wilde Klaas elk detail weten. René vertelde dat ze nog bezoek kreeg.

‘Volgens mij klust ze bij na de uren.’

‘Je bedoelt dat ze met mannen …?’

‘Dat bedoel ik, ja.’

René stond op, gooide wat geld op de toog en verliet de bar.

Klaas kwam achter hem aan. ‘Wat krijgen we nou?’

‘Je maakt alles lelijk wat mooi is.’

‘Het kan toch? Ze heeft voortdurend jonge kerels rond zich.’

‘Als je niet zeker bent, zwijg dan.’

‘Oei, Nieuwelinck heeft de kolder in de kop. Nieuwelinck is verliefd op Sœur Sourire.’

‘Laat me gerust.’ René liet Klaas achter op het voetpad en haastte zich naar huis.

 

OceanofPDF.com