Os dialetos românicos ou neolatinos na África, Ásia e América

Carta 3.ª

Ti outr'ora; en câ ten mâs tempo. Até outra occasião; eu não tenho Bo armun, etc. mais tempo. Vosso irmão, etc.

 

Carta 3.ª

 

Nha estimado armun. En rêcêbê Meu estimado irmão. Eu recebi carta di nhô, qu'in fica munto carta do senhor, que eu fico contente con êl, e pan fazê nhô muito contente com ella, e para bontade en tâ cumçâ screbê nhô fazer ao senhor vontade eu na criôlo. Primêro nobidade qu'in começo a escrever ao senhor em tâ dâ nhô ê cumâ C. mâ tâ recitâ creolo. Primeira novidade que eu quês berços di dôda de Albano dou ao senhor é que C. recita na criôlo e ê ta cunçal sin: aquelles versos da doida de

Albano em creolo, e começa

assim:

Benca li nha fijo sucuta: Vem cá meu filho escuta:

Bê ê amigo di bu mái? És amigo de tua mãe?

Bé! nha mái, e que pergunta ê Bem, minha mãe, e que pergunta ês? é essa?

Pôs bên, sima bu ojá ês carnuja Pois bem, assim como tu vês carnugado, ferucho feruchado ê este ferro enferrujado é sangue sangue di bu pai; i bu tâ juran de teu pae, e tu juras-me como o cumâ bu ta bingal? vingas?

En tâ jura! Eu juro!

Ampôz ê Ricardo pai di Maria, Pois é Ricardo, pae de Maria, qui matâ bu pai! que matou teu pae!