Obras Completas de Luis de Camões, Tomo III

Luís de Camões · Capítulo 47 de 93

Páginas do PDF

Obras Completas de Luis de Camões, Tomo III

Scena II.

De nenhuma qualidade

Cure de fazer demora.

E nós vamos-nos, Senhora,

Confirmar nossa amizade.

 

SCENA II.

 

MERCURIO.

Grandes revoltas vão lá.

Grandes acontecimentos!

Cumpre-me que esteja cá,

Em quanto meu pae está {362}

Em seus desenfadamentos.

Porque vi Amphitrião

Vir da nao mui apressado;

E tendo corrido e andado,

Não pôde achar Belferrão,

Que lhe era bem escusado.

Parece-me que virá

Ver se lhe abre aqui alguem;

Mas, porém, se chega cá,

Ja póde ser que se vá

Mais confuso do que vem.

 

SCENA III.

 

Mercurio e Amphitrião.

AMPHITRIÃO.

Quiz-nos nossa natureza

Com tal condição fazer,

Que ja temos por certeza

Não haver grande prazer,

Sem mistura de tristeza.

Este decreto espantoso,

Que instituio nossa sorte,

He tal e tão rigoroso,

Que ninguem antes da morte

Se póde chamar ditoso.

Com esta justa balança

O Fado grande e profundo

Nos refreia a esperança,

Porque ninguem neste mundo

Busque bem-aventurança. {363}

Eu, que cuidei de viver

Sempre contente de mi

Com tamanho Rei vencer,

Venho achar minha mulher

De todo fóra de si.

Mas d'outra parte, que digo?

Que s'he verdade o que vi,

E o que ella diz he assi;

Virei a cuidar comigo

Qu'eu sou o fóra de mi.

Quero ver se a acho ja

Fóra de tão seccos nós.

Ó de casa?

MERCURIO.

O de allá?

Quien sois?

AMPHITRIÃO.

Abre.

MERCURIO.

Santo Dios!

Pues no os conocen acá.

AMPHITRIÃO.

Oh que gentil desvario!

Abri-me ora se quizerdes.

MERCURIO.

No haré, que en mí confio

Que de fuera dormiredes,

Que no comigo, amor mio.

(Que cancion para oir!)

AMPHITRIÃO.

Ah Sósea! zombas de mi? {364}

(Ora quero-me fingir

Que ainda o não conheci,

Por ver se me quer abrir)

Ah Senhor, não abrireis?

MERCURIO.

Qué quereis, hombre, por Dios?

AMPHITRIÃO.

Duas palavras de vós.

MERCURIO.

Tengo dicho mas de seis,

E ahora me pedis dos?

De fuera podeis dormir,

Que entrar no podeis acá.

AMPHITRIÃO.

Ora acabae, abri lá.

MERCURIO.

Digo que no quiero abrir:

Dije dos palabras ya.

AMPHITRIÃO.

Ora sus, bargante, abri.

MERCURIO.

Si no te vuelves de aqui,

Á gran peligro te ofreces.

AMPHITRIÃO.

Velhaco, não me conheces.

Ou estás fóra de ti?

MERCURIO.

Bonito venis, amor.

Quien sois, que hablais tan osado?

AMPHITRIÃO.

Abre, que sou teu Senhor. {365}

MERCURIO.

Vuélvase de esotro lado,

Y conocerlehé mejor.

AMPHITRIÃO.

Sósea moço.

MERCURIO.

Así me llamo,

Huélgome que lo sepais;

Empero digo que os vais,

Que Amphitrion es mi amo;

Vos id buscar quien seais.

AMPHITRIÃO.

Pois quero saber de ti:

Eu quem sou?

MERCURIO.

Y quien sois vós?

Como os llaman?

AMPHITRIÃO.

Abri.

MERCURIO.

Á vos os llaman Abri?

Pues, Abri, andad con Dios.

AMPHITRIÃO.

Quem ha, que possa soffrer

Em sua honra tal destrôço,

Que para me endoudecer

Me tẽe negado a mulher,

E agora me nega o moço?